اختلال کاستی توجه ( بیش فعالی)

-اختلال کاستی توجه/ بیش فعالی (ADHD) یکی از اختلالات روانی که عموما تشخیص داده می شود، اختلال کاستی توجه/ بیش فعالی (ADHD) است، نوعی اختلال عصبی - رشدی که الگوی با دوام بی توجهی و یا بیش فعالی را شامل می شود. ملاک های تشخیصی و نام این اختلال ظرف چند دهه گذشته، به طور قابل ملاحظه ای تغییر کرده اند. آنچه به پیچیدگی در شناختن ADHD می افزاید، مجادله هایی هستند که بر سر شیوع، علت ها، روند، و درمان آن صورت گرفته اند. به احتمال زیاد شما اصطلاح "ADHD" را به مفهوم رایج آن شنیده اید. همان گونه که در مورد اختلال طیف اوتیسم صدق می کند، اکنون ADHD معنی گسترده ای دارد که خیلی از افراد برای توصیف کردن کودک یا بزرگسالی استفاده می کنند که نشانه های او به راحتی در انواع موقعیت های اجتماعی و تحصیلی آشکار هستند. والدین، معلمان، و دوستان که توسط رسانه های گروهی که ADHD را در کودکان و بزرگسالان پوشش می دهند حساس شده اند، ممکن است کودکانی را که کلاس یا محیط خانه را مختل می کنند، به صورت افرادی که به این اختلال مبتلا هستند یا در معرض خطر آن قرار دارند، در نظر بگیرند، زیرا آنها علایم بیش انگیختگی و حواسپرتی نشان می دهند. اما این سؤال که چه رفتارهایی اختلاف قابل تشخیصی را تشکیل می دهند، کاملا روشن نیست.