درمان ناتوانی عقلانی

درمان ناتوانی عقلانی افراد مبتلا به ناتوانی عقلانی می توانند از مداخله به موقع که هدف آن تأمین کردن آموزش در زمینه هماهنگی حرکتی، استفاده از زبان، و مهارت های اجتماعی برای آنهاست، بهره مند شوند. مربیان می توانند یکپارچه سازی  را که آنها را در کلاس های مدرسه معمولی ادغام می کند، با آموزش ویژه ترکیب کنند که کمک متناسب با نیازهای خاص آنها را تامین می نماید.
چون خیلی از افراد مبتلا به ناتوانی عقلانی در محدودی از موقعیت های اجتماعی و نحوه انجام دادن فعالیت های زندگی روزمره خود دارند، ممکن است به درمان برای این مشکلات مرتبط نیاز داشته باشند. بنابراین، درمان برای این افراد اغلب شکل مداخله های رفتاری یا اجتماعی به خود می گیرد که به آنها آموزش می دهد از عهده ضروریات زندگی روزمره برآیند. این، مراقبت هماهنگ را شامل می شود که درمان رفتاری، امداد رسانی، و ارزیابی چند رشته ای، به علاوه درمان هرگونه اختلال مربوط که ممکن است فرد را تحت تأثیر قرار داده باشد، از جمله افسردگی، اختلال اضطرابی، اختلال دو قطبی، یا اختلال طیف اوتیسم را در برمی گیرد (ریچینگز، کوک، و روی، ۲۰۱۱). 
در صورت امکان، پیشگیری برای کاهش دادن خطر ناتوانی های عقلانی ارزشمند است. در مورد نشانگان الكل جنینی، آموزش و مشاوره ارزش بالقوه ای دارند. متأسفانه، شواهد بسیار محدود وجود دارند که نشان دهند چنین برنامه هایی واقعا مصرف الکل را در زنان حامله کاهش می دهند، یا از آن مهم تر، تأثیرات مفید بر کودکان دارند (استاد و همکاران، ۲۰۰۹). دکترها می توانند برای تشخیص دادن وجود یا خطر نشانگان دان، تای - ساکس، PKU ، و نشانگان X شکننده از آزمایش ژنتیکی استفاده کنند. بخصوص در مورد PKU ، کودکان بلافاصله بعد از اینکه آزمایش نشان دهد که آنها آنها کمک کنند. مشارکت در آموزش ویژه که اختصاصا بر نیازها و شیوه های یادگیری آنها تمرکز دارد می تواند خیلی مفید باشد. آنها هرچه بیشتر از خانواده با محبت و با ثبات کمک دریافت کنند، به احتمال بیشتری می توانند از مشکلات جانبی نظیر رفتار تبهکارانه، بیکاری، و اختلالات در آموزش اجتناب ورزند. سرانجام اینکه، آنها می توانند برای پیشگیری از ابراز کردن خشم یا ناکامی خود از شیوه های یادگیری بهره مند شوند تا درگیر خشونت جوانی نشوند (مراکز مخصوص کنترل و پیشگیری بیماری،۲۰۱۱). آموزش دوست یابی یکی از مداخله های رفتاری است که می تواند به کودکان مبتلا به نشانگان الكل جنینی کمک کند یاد بگیرند چگونه با کودکان دیگر به طور مناسب تعامل کنند تا اینکه بتوانند روابط دوستی برقرار کرده و آن را حفظ کنند. این نوع آموزش، ترکیبی از مهارت های اجتماعی مانند نحوه بازی کردن با کودکان دیگر، ترتیب دادن بازی در خانه، و حل کردن یا اجتناب ورزیدن از تعارض ها را شامل می شود (اوکانور و همکاران، ۲۰۰۶). مداخله های شناختی که بر نقایص کارکرد اجرایی خاص برای کودکان مبتلا به نشانگان الكل جنینی تمرکز دارند، می توانند عملکرد تحصیلی آنها را بهبود بخشند. این روش ها، استفاده از مثال های عینی، تکرار کردن اطلاعات، و تقسیم کردن مسئله به اجزا را شامل می شوند (کودیتووا کو، ۲۰۱۱). والدین نیز باید یاد بگیرند چگونه رفتارهای فرزندان خود را مدیریت کنند، که در نهایت، ناراحتی آنها را کاهش می دهد و بنابراین، به محیط خانه کمتر استرس زا منجر می شود. این بیماری را به ارث برده اند، باید از رژیم های غذایی که محدودیت فنيل آلانین دارند، پیروی کنند. کودکانی که با نشانگان الكل جنینی به دنیا می آیند می توانند از چند عامل حفاظتی که تأثیر اختلال آنها را بر سازگاری و رشد بعدی آنها کاهش می دهد، بهره مند شوند. تشخیص به موقع می تواند به مربیان کمک کند کودکان را در کلاس های مناسب قرار دهند و خدمات اجتماعی دریافت دارند که می توانند به آنها و خانواده